www.civiles.2meminisse.pisz.pl

 

Aeole, namque tibi divom pater atque hominum rex
Hinc atque hinc vastae rupes geminique minantur
effigiem statuere, nefas quae triste piaret.
Nec tibi diva parens, generis nec Dardanus auctor,
ostendit---neque enim, credo, sine numine divom
Quare agite et primo laeti cum lumine solis
Quanta per Idaeos saevis effusa Mycenis
eventum pugnae cupiat, manifestius ipsi
mens agitat mihi nec placida contenta quietest.
solum defuerit, nec partum gratia talem
adnuit et totum nutu tremefecit Olympum.
Mincius infesta ducebat in aequora pinu.
Tantum effatus. Et interea revoluta rubebat
Hi nostri reditus expectatique triumphi!
tendebat muros gressumque in castra ferebat.
virginis aut spolia ulla peto (mihi cetera laudem
huc periture veni, capias ut digna Camillae
ensemque clipeumque et rubrae cornua cristae.
et nunc huc, inde huc incertos implicat orbes
nocte sedens serum canit importuna per umbras,